K   U   N   S   T   G   E   S   C   H   I   E   D   E   N   I   S
en kunstbeschouwing in relatie met hedendaagse kunst


Kunst wijst naar wat er om ons heen als ‘werkelijk’ ervaren wordt, naar wat in onszelf geworteld is.
In de loop van de kunstgeschiedenis verschuift keer op keer de idee over de werkelijkheid en daarmee ook de verbeelding van die werkelijkheid en de rol van de kunst daarin.
In 6 lessen wordt die veranderende verbeelding van de binnen- en de buitenwereld zoals dit te zien is in de kunstgeschiedenis steeds gekoppeld aan het denken en doen van hedendaagse kunstenaars.

Kijken naar kunst en je er een oordeel over vormen is een autobiografische verkenning, net als het maken van kunst dat is. Kijken en maken vragen allebei om argumenten.
Er is niet echt een methode voor het kijken naar kunstwerken, kunst kan een intieme, maar ook afstandelijke ervaring zijn, een theoretische of praktische, een wetenschappelijke of speculatieve, maar kent geen absolute theorie. We kunnen alleen maar proberen er iets zinvols over te zeggen.

Kijken&Maken
Kunst gaat over een herkenbare wereld, die niet te vatten is. Kunstenaars proberen deze tegenstrijdigheid vorm te geven. Dat begint bij kijken, opnieuw, anders, beter kijken.
De uitkomst van dat kijken is per kunstenaar anders.
Zoals het strenge minimalistische kijken van Donald Judd wiskundige reeksen en principes van orde oplevert, zo ziet Malou Cohen diezelfde reeksen in iets alledaags als een waterijsje.

 

beeld

Donald Judd, 'Untitled', uit 1968.                  Malou Cohen, 'Waterijsje no.3', uit 2013.